بر اساس دادههای منتشر شده تا ۶ دی ماه، حجم آب ورودی به سدهای کشور به ۴ میلیارد و ۴۸۰ میلیون متر مکعب رسیده که نسبت به رقم ۵ میلیارد و ۴۲۰ میلیون متر مکعبی مدت مشابه سال قبل، کاهش ۱۷ درصدی را نشان میدهد. حجم آب موجود در مخازن سدها نیز با ۲۲ درصد کاهش نسبت به سال گذشته، به ۱۷ میلیارد و ۵۴۰ میلیون متر مکعب رسیده و میزان پرشدگی کل سدهای کشور به تنها ۳۴ درصد تنزل کرده است.
رصد وضعیت سدهای کشور بیانگر تداوم شرایط بحرانی است. در بسیاری از نقاط کشور، از جمله سدهای کلیدی مانند امیرکبیر، لار، لتیان در تهران، زایندهرود در اصفهان، دوستی و طرق در خراسان رضوی و دهها سد دیگر، وضعیت به مراتب بدتر از سایر مناطق است. این آمارها نشان میدهد که بارندگیهای اخیر نه تنها کماثر بوده، بلکه نابراباری توزیع آن، فشار را بر مناطق حیاتی و پرجمعیت کشور چندین برابر کرده است.
بررسی وضعیت سدهای تأمینکننده آب تهران و البرز، تصویری از وخامت اوضاع ترسیم میکند. تهران تا ۶ دی ماه تنها ۱۶ میلیمتر بارندگی داشته که این رقم در مقایسه با ۵۲.۲ میلیمتر سال گذشته، فاجعهبار است. در حال حاضر سد امیرکبیر با تنها ۶ میلیون متر مکعب موجودی و ۴ درصد پرشدگی، ۸۸ درصد نسبت به سال گذشته منفی است. سدهای لتیان-ماملو و لار نیز به ترتیب با ۸ و ۱ درصد پرشدگی، در شرایط وخیمی به سر میبرند. این شرایط به حدی بحرانی است که استاندار تهران با بیان اینکه "شرایط آب در تهران فوق بحرانی است"، به تأکید رئیسجمهور مبنی بر "راهی جز تغییر پایتخت نداریم" اشاره کرد و علت اصلی را بارگذاری ۵ برابر ظرفیت در پایتخت دانست.
در این میان، مسئولان دولتی به ریشه اصلی بحران اشاره میکنند. حمیدرضا جانباز، معاون وزیر نیرو، تأکید کرده که تا زمانی که الگوی کشت، مدیریت مصرف و قیمت آب اصلاح نشود، بحران حل نخواهد شد. وی صراحتاً اعلام کرد که "سبک مدیریت و تصمیمگیریهای ۷ دهه گذشته، ما را به وضعیت فعلی رسانده است." این اظهارات نشان میدهد که بحران آب ایران صرفاً ناشی از کمبود بارندگی نیست، بلکه محصول یک مدیریت نادرستین و طولانیمدت است که بدون اصلاحات ساختاری بنیادین، ادامه خواهد یافت و میتواند به یک فاجعه انسانی و زیستمحیطی تبدیل شود.
